Порта3 – градежништво, архитектура и екологија Порта3 – градежништво, архитектура и екологија
Студиото Drawing Architecture ја проектирале големата инсталација во Ченгду, Кина, специфична за локацијата во комерцијален и културен кварт во центарот на градот.
Инсталирана за празничната сезона на централен плоштад свртена кон храм стар илјада години, инсталацијата насловена како „Палата на забава“ го трансформира местото во импресивен пејзаж на движење, комбинирајќи пет кружни системи на патеки за топки со пет скулптурални архитектонски форми. Потпирајќи се на идеите на Алдо Роси за архитектурата како складиште на колективна меморија и одразувајќи го духот на „Luna Lune“, уметничкиот забавен парк во Хамбург од 1987 година, кој делата на уметници како Кит Харинг и Салвадор Дали ги претворил во разиграни јавни искуства, јавната инсталација ја врамува архитектурата како алатка за радост, учество и секојдневно чудо.
Инсталацијата „Палата на забава“ зпоставена е на плоштад обрабен со гинко дрвја и плиток рефлектирачки базен, простор што станува место за привремено уметничко дело секоја празнична сезона. Студиото Drawing Architecture го исполнува просторот со преклопувачки патеки што се испреплетуваат околу пет минијатурни згради, создавајќи слоевита средина низ која посетителите можат да одат, да набљудуваат и да живеат.
Секоја зграда функционира и како независна скулптура и како клучен јазол во рамките на кинетичкиот систем, пренасочувајќи ги топките што се тркалаат и менувајќи ја нивната брзина додека минуваат.
На ниво на терен, закривената контура на инсталацијата ја одразува флуидната геометрија на патеките погоре, додека делови од системот се протегаат во околните групи дрвја, визуелно интегрирајќи ја архитектурата и пејзажот. Шарени метални топки и клупи расфрлани се низ целиот плоштад, охрабрувајќи ги посетителите да застанат и да гледаат како се одвива кореографијата на движењето.
Петте скулптурални форми ги реинтерпретираат познатите локални активности, јадењето хот-пот, посета на чајџилници, играњето маџонг, гледањето сечуанска опера и скијањето на блиските планини, во фиктивни „архитектонски скулптури“. Овие сеќавања го обликуваат и изгледот на структурите и специфичните рути на топките што се тркалаат, претворајќи ги културните референци во просторни и кинетички искуства.
Изградена од обични брановидни ПВЦ панели, инсталацијата одразува секојдневен материјален јазик, а воедно постигнува прецизна и внимателно изработена завршница. „Палатата на забавата“ на крајот предлага полесна, поразиграна улога за архитектурата во јавниот простор, улога што ја поттикнува љубопитноста и заедничкото доживување во рамките на современото урбано ткиво.
