Casa Alférez – бетонска куќа за одмор во борова шума во Мексико

Архитектот Ludwig Godefroy iz од Мексико Сити проектирал бруталистичка бетонска куќа за одмор во мексиканска борова шума наречена Casa Alférez.

Завршена во 2023 година во регионот Alférez, на околу еден час од Мексико Сити, се наоѓа оваа викенд куќа со две спални соби со необични форми и детали.

„Потеклото на концептот на куќата Alférez доаѓа од идејата за колиба во шумата и романтично чувство на заштитно засолниште во среде шума“, вели Godefroy. „Сакав куќата да изгледа како коцка што се срушила на земја меѓу дрвјата.“

Однадвор, коцката изгледа непробојно, како цврста маса формирана од даски со неускладени орнаменти.

Аголен ѕид создава бариера по должината на влезната патека пред вратата, а тешка, висечка тенда се издига на аголот од куќата, додека тенки како молив вертикални прозорци и отвори во облик на ливчиња ја пробиваат фасадата.

Куќата е проектирана како свод – изолирана од остатокот од светот во оддалечен шумски пејзаж – со чувство на безбедност и бруталистичка заштита преку цврстината на бетонот што ги штити и се грижи за своите жители.

Приземјето има високи прозорци кои го задржуваат погледот и пристапот подалеку од периметарот на куќата на приземјето. Внатрешните простори се насочени нагоре кон небото и околните врвови на дрвјата.

Конструкцијата од лиен бетон разиграно избалансирана на наклонетата топографија, балансирајќи ја тежината на материјалот со бестежинската состојба на просторот.

„Куќата делува спуштена како нестабилна кутија на врвот од природниот наклон на теренот, конзолно поставена на јужниот агол и вовлечена на спротивниот северен агол“, вели Godefroy.

Поради тешкиот терен, предност и дава на висината пред ширината, одлучувајќи се за компактна основа од 81 метар квадратен.

Godefroy одлучил да „ја зголеми висината на куќата за да создаде второ приземје на врвот, висечка тераса на покривот во средината на дрвјата“.

Изградени на квадратна основа, просторите се конфигурирани „на полунивоа организирани околу двојна висина, давајќи ѝ на куќата атмосфера на катедрала и пропорции одвнатре, со светлина што влегува насекаде од врвот, низ високите прозорци и светларници на таванот“, продолжува архитектот.

Светлината се шири по бетонските ѕидови низ дневната соба со двојна висина, осветлувајќи ги просторите без прозорци на приземјето.

Составени од пет полунивоа, собите делуваат како серија меѓукатови, со вграден бетонски мебел и дрвени подови, чиј тенок профил е видлив на работ на скалите.

Прозорците потсетуваат на Notre Dame du Haut на Ле Корбизје со навидум неповрзани форми и размери што се спротивставуваат на длабочината на бетонската маса.

Терасата на покривот – наменета како утрински простор – има мешавина од геометрии со кружен испакнат кровен прозорец и аголна форма на рампа што ги покрива внатрешните скали.