Бјарке Ингелс вели: Модерните згради се досадни

Основачот на архитектонската компанија Bjarke Ingels Group зборуваше за причините зошто современите згради го губат својот карактер и квалитет.

Данскиот архитект Бјарке Ингелс, основач на студиото BIG, оценува дека современата архитектура сè повеќе го губи својот квалитет и експресивност, првенствено поради економските ограничувања и променетите инвестициски приоритети.

„Луѓето често ме прашуваат зошто модерните згради се здодевни, а историските згради се убави. Некогаш не се сметало за неодговорно компаниите и инвеститорите да инвестираат повеќе пари во архитектурата“, истакнува Ингелс во неодамнешно интервју за Bloomberg.

Што предизвика пад на амбицијата во архитектурата

Според неговите зборови, современите проекти во голема мера се сведени на минимални буџети, што директно влијае на нивниот архитектонски домет. За разлика од претходните епохи, кога објектите имале силен културен и репрезентативен карактер, денешната изградба често е водена исклучиво од економска рационалност.

телмоелектрана CopenHill во Копенхаген

Макроекономската нестабилност дополнително ја влошува ситуацијата. Во последните години – обележани со пандемијата, енергетската криза и геополитичките тензии – инвеститорите избегнуваат долгорочни вложувања, што се одразува во пад на амбицијата во архитектурата.

Како последица на тоа, студиото на Бјарке Ингелс денес главно реализира проекти во областа на културата, образованието и инфраструктурата, кои се финансираат од јавни или донаторски средства, додека комерцијалните проекти како што се станбените и деловните комплекси се сè поретки.

пирамидална кула Via 57 West на брегот на Менхетн

Основачот на BIG нагласува дека токму објектите со поголеми буџети и јавно значење, како што се оперите или културните институции, сè уште обезбедуваат простор за архитектонска иновација и квалитет. Во овој контекст, тој исто така гледа потенцијал за надминување на современата униформност во градењето.

Неговиот пристап, базиран на концептот на „хедонистичка одржливост“, подразбира дека еколошки одговорната архитектура не мора да биде редуцирана и утилитарна, туку може да биде истовремено функционална, привлечна и пријатна за корисниците.

Зошто новите згради често делуваат „досадно“

Заклучокот што го Ингелс го имплицира е дека проблемот со современата архитектура не е недостаток на идеи, туку ограничувањата што ги наметнува пазарот и инвестициските модели – што често ги прави новите згради да делуваат безлично и „досадно“.

„За да се реализира зградата, таа мора да помине низ безброј ‘да’ и ‘не’одлуки“, нагласува Ингелс на крајот. „Архитектот мора да научи да зборува во име на проектот, сè додека самиот проект не почне да зборува сам за себе.“