Кога бетонот и тулата ќе се спојат во стан во Белград

Во овој белградски стан, автентичната конструкција и индустриски материјали останале видливи и станале клучен дел од идентитетот на просторот, додека топлите дрвени елементи и флексибилната организација се прилагодени на современиот начин на живот.

Затекнатата состојба на просторот често е почетна точка што го дефинира целиот проект. Во овој случај, чистата бетонска конструкција не била нешто што требаше да се скрие, туку елемент околу кој се развиваше целиот концепт на ентериерот.

Студио mycode пристапило кон проектот со идеја да ја зачува автентичноста на просторот, но и да го прилагоди на секојдневните потреби на современиот корисник, преку јасна организација, избор на материјали и дискретна интеграција на технологијата.

Задржување на автентичноста

Основната идеја на проектот на Врачар произлезегла од односот кон постоечката архитектура и нејзините сирови карактеристики.

Како што истакнуваат архитектите, „основниот концепт на проектот произлезе од намерата да се одржи автентичноста на затечениот простор, а воедно да се прилагоди на современ и функционален начин на живот“.

Бетонската конструкција, која во старт доминирала во просторот, станала носител на идентитетот на ентериерот. „Почетната состојба стана клучен архитектонски елемент што го дефинира идентитетот на ентериерот“, наведува студиото, додавајќи дека инспирацијата е пронајдена во комбинацијата на индустриски материјали и потопли, природни текстури.

Јасни зони во рамките на отворен план

Еден од главните предизвици бил организирањето на просторот со ограничена квадратура, без нарушување на неговата отвореност.

„Еден од најзначајните предизвици беше организирањето јасно дефинирани и во исто време флексибилни функционални единици во рамките на ограничен простор“, објаснуваат архитектите.

Посебен фокус е ставен на одвојување на дневните и ноќните зони, но без класични прегради. Решението е пронајдено во лизгачки врати интегрирани во полицата за телевизор, што овозможило просторот да се отвора или затвора по потреба.

„Така е постигнат баланс помеѓу отворен, светол дневн амбиент и интимна, тивка ноќна зона“, велат авторите, зборувајќи за ефектите од оваа одлука.

Распоред обликуван од навиките

 

Организацијата на просторот не била водена од естетиката како цел сама по себе, туку од анализата на начинот на користење. „Распоредот на просторот е дефиниран со детална анализа на дневните навики на корисниците“, велат од студиото mycode.

Тргањето по едноставни и јасни решенија резултирало со ентериер кој останува проѕирен и лесно прилагодлив, додека вградените елементи и флексибилните транзиции помеѓу зоните овозможиле максимална функционалност без визуелно оптоварување.

Кога материјалите градат карактер

Материјализацијата на ентериерот јасно го следи почетниот концепт. „Ентериерот ги балансира природните и индустриските материјали, создавајќи простор кој е топол, но и архитектонски јасен“, нагласуваат архитектите.

Бетонските и конструктивните елементи го дефинираат индустрискиот карактер, додека тулата и дрвото внесуваат текстура и топлина. Металните детали и линиското осветлување дополнително го нагласуваат современиот израз, додека сите технолошки системи се внимателно интегрирани за да не се наруши визуелниот интегритет на просторот.

Истата логика на акустиката и осветлувањето

Акустиката и осветлувањето се третирани како рамноправни елементи на проектот. „Кон акустиката и осветлувањето пристапивме внимателно како и кон просторната организација“, објаснува студиото.

Вградените елементи и распределбата на масите придонесоа за пријатна звучна атмосфера, додека флексибилното осветлување на шината овозможува прилагодување на осветлувањето на различните зони.

Синергија на естетиката и функцијата

Во овој проект, естетиката и функционалноста развиени се истовремено. „Балансот е постигнат преку комбинација од внимателно планирање и рационална организација на просторот, во кој секој елемент истовремено се чита како составен дел од околината и како практичен сегмент од секојдневната употреба“, наведуваат архитектите.

Сировите материјали поставуваат силна естетска рамка, додека минималистичкиот мебел, вградените елементи и скриените системи за складирање овозможуваат високо ниво на практичност, без прекумерни визуелни акценти.

Одговор на потребите

Едно од клучните барања на клиентот беше простор што може да се прилагоди на различни сценарија за користење. „Клучниот услов – отвореноста на просторот со можност за јасна поделба на зоните – беше решен со интеграција на лизгачки врати скриени во полицата за телевизор“, истакнуваат од студиото mycode.

Овој пристап овозможува едноставно управување со приватноста, а воедно го зачувува континуитетот на просторот и неговата основна просторна логика.

Постигната рамнотежата

На крајот, студиото mycode истакнува дека се особено горди на постигнатата рамнотежа во рамките на ограничената квадратура. „Успеавме да формираме јасно дефинирани, но флексибилни зони што овозможуваат различни начини на користење, а воедно го одржуваме просторот визуелно лесен и пријатен“, заклучуваат.

Баланс на индустрискиот карактер, природните тонови на бреза и внимателно одбраните материјали, заедно со дискретната интеграција на вградените елементи и осветлувањето, го прави овој стан пример за промислен дизајн во кој формата и функцијата постојат како единствена целина.