Порта3 – градежништво, архитектура и екологија Порта3 – градежништво, архитектура и екологија
Додека се разденува над Тенискиот клуб Вимблдон, јастребот Руфус е на своето место, подготвен да ги заштити познатите тревни терени од јата ненаситни гулаби кои бараат семки.
Руфус е вистинска ѕвезда на престижниот лондонски клуб кој секоја година се одржува шампионатот, единствениот Гренд слем турнир што се игра на трева.
Тој патролира по небото и тревните терени од 2008 година, господарејќи со овој клуб чија традиција трае повеќе од еден век.
Секој ден може да се види како лета над Централниот терен, но само помеѓу 4 и 9 часот наутро, пред портите на светиот тениски комплекс да се отворат за публиката.
„Почнуваме штом ќе изгрее сонцето, кога сите птици се активни. Тоа е најдобро време да обиколиме низ комплексот и да провериме дали има гулаби што би можеле да предизвикаат проблем“, изјави за АФП соколарката Дона Дејвис.
Негова работа е да ги плаши гулабите што бараат вкусен залак и да ги спречи да прават гнезда на покривите на клупските згради.
И, досадните гулаби не се бркаат лесно. Дури и мечевите што се во тек не ги спречуваат да се соберат на блиската тераса и да ги бараат задоволствата што ги чекаат долу.
„Гулабите имаат исклучително развиен осет за мирис, па затоа можат да намирисаат семе трева штом ќе се посее“, објаснува Дејвис. „За птиците тоа е како кавијар.“
Идејата да се донесе јастреб на Вимблдон и дошла на Дејвис додека го гледал полуфиналето во 1999 година помеѓу Американецот Пит Сампрас и Британецот Тим Хенман, кога гулабите слетале на теренот.
Бројни обиди да ги избркаат биле неуспешни, па натпреварот морало да биде прекинат.
„Помислив: ‘Не можам да верувам. Секој поен е важен, а ова го прекинува текот на играта’“, се присетува соколарката.
Го повикав клубот и им реков: „Мислам дека можам да ви помогнам. Имам јастреби и соколи што ги тренирам и пуштам во лет.“
И така првиот јастреб, Хемиш, почнал да работи на Вимблдон.
Руфус не „работи“ само на Вимблдон
Следел пробен ангажман, за време на кој вознемирените гулаби одлетале, што ги убедило клупските челници да го прифатат решението, а Хемиш, јастреб од видот Харисов јастреб, станал постојан дел од двонеделното првенство.
Кога дошло време за смена, Руфус на само 18 недели ја презел главната улога „чувар“ на теренот.
Денес, оваа темнокафена птица со продорен поглед има распон на крилјата од еден метар и тежи околу 700 грама.
Често седи на трибините на Централниот терен, внимателно набљудувајќи го секое движење.
Иако Дејвис често ја прашуваат кој еден ден ќе го наследи Руфус, таа ги отфрла таквите прашања. Овие јастреби можат да живеат и до 30 години.
„Луѓето дури ме прашаа дали треба да го препарираат за музеј кога ќе умре“, се пошегува Дејвис.
Кога не е на Вимблдон, Руфус ги брка птиците од стадионот за крикет Лордс и терените околу Вестминстерската опатија. А кога не работи, тој е дома во централниот дел на грофовијата Нортхемптоншир.
Со текот на годините, станал вистинска медиумска ѕвезда. Има и свој Инстаграм профил со повеќе од 9.000 следбеници.
Сепак, славата за малку ќе го чинела скапо. Во 2012 година, украден е од Вимблдон, откако Дејвис го оставила во нејзиното комбе преку ноќ, во транспортен кафез.
Следела очајна потрага.
„Навистина мислевме дека тоа е крајот и дека никогаш повеќе нема да го видиме.“
На крајот го пронашле новинари од британскиот таблоид „Дејли меил“ во засолниште за животни во јужен Лондон.
„До денес не знаеме што се случи, но најважно ни беше дека Руфус ни се врати“, вели Дејвис.
Веќе следниот ден, Руфус бил на насловната страница на „Тајмс“, со наслов: „Руфус се врати“.
