Дрвен павилјон на MVRDV на рид во Кина

MVRDV ја завршува Pujiang Platform, дрвен павилјон за настани и видиковец вградена во ридовит источно од Pujiang, југозападно од Chengdu, Кина. Замислен како архитектонско продолжување на самиот терен, павилјонот од 414 квадратни метри користи дрвени лакови покриени со земја за да ја реконструира силуетата на ридот што претходно бил срамнет, додека истовремено врамува панорамски поглед кон растечкиот град долу и планините Qionglai позади.

Сместен во пејзаж кој брзо се трансформира додека Pujiang се развива во нов одржлив град, проектот има за цел да им понуди на жителите и посетителите место за собири, церемонии и тоа со минимално визуелно и влијание врз животната средина. MVRDV ја обликува зградата како телескопска форма која изгледа речиси геолошка кога се гледа од далеку, а во исто време станува читлива како градска структура преку својот голем прозорец за набљудување и исфрлениот балкон.

Ноќе, светлината што се излева од овој отвор го претвора павилјонот во обележје, видлив од рамнините подолу без да доминира во пејзажот. „Ридовите на овој регион се навистина спектакуларна глетка, па еден од предизвиците со кои се соочивме беше да ги искористиме максимално тие погледи, а воедно да го намалиме влијанието врз пејзажот.

Со додавање на павилјон во облик на рид со зелен кров, не само што го минимизираме сопственото влијание, туку повторно го созадовме и ридот што беше таму претходно“, напоменува основачот MVRDV, Jacob van Rijs. „Овој чин на зачувување и почитување на природата е суштината на проектот, кој продолжува во пристапот кон градбата, користејќи био-материјали како дрво кои се поодржливи и со тоа имаат помало влијание врз природните средини како оваа.“

Проектот на MVRDV произлегува од набљудувањето на локацијата. Оригиналниот видиковец барал засекување на ридот, бришејќи дел од неговиот природен профил. Одговорот на архитектите бил тоа да го свртат со повторно создавање на масата што недостасува како архитектура.

Лачна дрвена конструкција е обвиткана со земјан насип и кров, обновувајќи го ридот, додека под него е сместен внатрешен простор. Во павилјонот се влегува дискретно преку застаклена фасада вградена во насипот, што води во внатрешност што се спушта со теренот. Подот се спушта додека крева таванот, формирајќи скалеста трибина ориентирана кон стаклена фасада висока 10 метри. Предимензионираните лизгачки врати овозможуваат ентериерот целосно да се отвори на балконот, овозможувајќи простор за преминување помеѓу затворени настани и собири на отворено.

Циркулацијата и пејзажот се третираат како составни делови од архитектонското искуство. Тимот ги задржува и проширува постојните патеки на локацијата, формирајќи движења што ги водат посетителите низ повеќе пристапи до точката за гледање. Кривулестите скали ги поврзуваат овие патеки и кулминира во секундарна кружна платформа за гледање, нудејќи поглед од 360 степени на далечниот планински венец и непосредната околина на ридот. Стратегиите за садење го зајакнуваат континуитетот со околната екологија, користејќи видови што го одразуваат постојниот биодиверзитет.

Зелениот кров поддржува треви, цвеќиња и мали грмушки, додека постојните водни патишта се вклучени во системите за собирање дождовница и наводнување. Изборот на материјал игра клучна улога и во еколошкото и во културното позиционирање на проектот. Дрвената конструкција е наменета да го намали јаглеродот, а исто така да дејствува како изградена демонстрација во контекст каде што дрвената конструкција останува недоволно искористена.

Оперативните перформанси се поддржани преку комбинација од пасивни и активни стратегии. Нсипот обезбедува изолација и топлинска маса, слоевитите тавани овозможуваат природна вентилација, а северната ориентација на главната фасада го минимизира несаканото соларно зголемување. Дополнителните потреби за енергија делумно се задоволуваат со геотермална топлинска пумпа, што придонесува за сертификација на проектот со две ѕвезди од China Green Building Label.