Стан во Рим кој ги истакнува трагите од претходниот живот

Во римскиот кварт Garbatella уреден е стан кој спојува модерен распоред со траги од поранешниот ентериер. Оригинални плочки, старит врати и бои пронајдени под слоевите на ѕидовите станале основа на новиот амбиент.

Постојат ентериери кои се проектираат од нула, но и такви кои бараат повнимателно читање. Станот Casa Garbatella припаѓа на оваа втора група – станот е затекнат како веќе реновиран простор, но без никакви видливи траги од минатото.

Задачата на архитектката Maria Raffaella Falbo била да го прилагоди на современиот живот, а во исто време да му го врати она што претходното реновирање се обидело да го сокрие.

Стан во шармантен римски кварт

Casa Garbatella се наоѓа во истоимениот римски кварт, познат по својата специфична архитектура, дворови, зеленило и атмосфера која изгледа издвоено од забрзаниот ритам на градот.

Уште при самиот влез во зградата е поставен тонот за целиот проект – над влезот има натпис на латински јазик што зборува за мир, тишина и безбеден сон.

Сопствениците долго време барале стан во оваа населба, а од самиот почеток сакале стан во кој ќе биде можно да се истакнат траги од претходниот живот.

Зградата и дворот веднаш го освоиле авторката – простор за сушење алишта на отворено, дрво портокал што може совршено да се види низ еден од прозорците, мачки во дворот, тишина и чувство на заштитеност. Самиот стан, сепак, бил друга приказна.

Без траги од минатото… веќе не!

Ентериерот веќе бил претходно реновиран, но таа интервенција ги отстранила сите елементи што би зборувале за неговата старост, и токму затоа новиот проект започнал како потрага по слоеви што можеби сè уште постојат некаде.

Архитектот сакал да создаде простор што одговара на современиот начин на живот, но во исто време постојано да се повикува на минатото на зградата и на самото соседство. Тој баланс станал клучен принцип на целото уредување.

Со отстранување на подните облоги во неколку простории пронајдени се оригинални терацо плочки, додека на еден ѕид, со отстранување на понов слој малтер, се појавиле траги од старата сина боја.

На крајот од ходник пронајдена е и адаптирана стара врата од 1920-тите.

„Веднаш почнав да работам на трансформација на просторот, прилагодувајќи го на потребите на сопственикот, но пред сè обидувајќи се да создадам ентериер што ќе има постојани врски со минатото, со современ распоред“, објаснува архитектот.

Кујна и дневна соба свртени кон дворот

Во новата организација на станот, дневната соба и кујната се поставени покрај два прозорци со поглед кон заеднички двор. Ова овозможило најживиот дел од станот да ја добие најубавата светлина и најмирниот поглед.

Кујната е проектирана линеарно, под прозорецот, со цел просторот да се дели што е можно помалку. Идејата не била кујната да се оддели како посебна функционална зона, туку да се развие како дел од дневната соба.

„Долго време инсистирав на линеарен распоред под прозорецот, бидејќи беше важно просторот да не биде фрагментиран, туку визуелно проширен. На крајот, клиентите ми веруваа и сега се многу задоволни“, вели авторката.

Метална преграда со проѕирно и релјефно стакло е проектирана помеѓу влезната зона и работниот дел од кујната. Исто така, има неколку полици кои функционираат како место за складирање на ситници и книги, така што границата помеѓу просторите останува лесна и корисна.

Врска помеѓу старото и новото

Ходникот води до две спални соби, од кои едната има сопствена бања, како и кон втора бања.

Стара лакирана врата на крајот од ходникот води до мала претсобје од кое се пристапува до вешарницата и спалната соба. Овој детаљ е една од најдиректните споеви помеѓу постоечкиот и новиот ентериер.

Бањите се замислени преку референца на работата на италијанскиот архитект Piero Portaluppi, но во поедноставена и подостапна интерпретација.

Подлоги од смола, едноставни бели плочки во тушевите и подови инспирирани од неомодернистичките мозаици создаваат врска со периодот во кој се градени овие станови.

Кога минатото станува материјал

Casa Garbatella покажува колку интересно може да биде реновирањето на еден стан кога не завршува само на нов распоред и избор на материјали. Тука, пронајдените траги, оштетувања, стара врата и бои станале активен дел од проектот.

Во време кога многу станови се реновираат до непрепознатливост, овој римски ентериер нè потсетува дека понекогаш просторот со најголем квалитет веќе постои. Потребно е само да се пронајде, исчисти и вклопи во новиот живот.