Како еден ресторан во Пераст е интегриран во палата од 17 век

Во палата од 17 век во Пераст, Црна Гора, студиото на Марко Десивојевиќ го обликувало ентериерот на ресторанот „Ехо“, кој природно ги спојува наследството и современиот начин на користење на просторот.

Во Пераст, место каде што архитектурата веќе однапред го поставила тонот, секој нов слој мора да биде внимателно промислен.

На авторот на ентериерот, Марко Десивојевиќ, настапил со едноставен пристап, но изускувачки – да се задржи она што веќе постои и да се надгради за да функционира денес.

Пераст како рамка за ентериерот

„Самиот Пераст беше не само инспирација, туку и единствена можна почетна точка. Како дел од Бокакоторскиот Залив и локација заштитена од УНЕСКО, со исклучително силен идентитет, богата историја и барокно наследство, не остави простор за наметнување на кој било друг контекст“, објаснува архитектот.

Во такви околности, проектот се развивал преку тесна соработка со клиентот, со јасна цел новата содржина да се вклопи во постојната структура без да се наруши нејзиниот карактер.

„За нас беше многу важно да ја задржиме автентичноста на местото и да го поврземе со современиот начин на користење и локалната гастрономија“, додава проектантот.

Одговор на оперативни прашања

Еден од клучните предизвици било токму работењето во рамките на постојната историска зграда, каде што интервенциите мора да бидат внимателно контролирани.

Јасно поставениот концепт од самиот почеток овозможил да се избегнат дилеми во креативна смисла, но отворил низа оперативни прашања што барале прецизни решенија.

Токму овие ограничувања го насочиле целиот процес и на крајот придонеле за формирање на идентитетот на просторот.

 

Организација на просторот водена од искуство

Распоредот на просторот не е резултат на однапред зададена шема, туку произлегол од самата структура на објектот и начинот на користење.

Просторот во голема мера диктирал како сè ќе биде организирано. „Влезниот дел е проектиран така што барем го крие влезот во кујната, па затоа успеавме да го направиме овој доста фреквентен простор интимен и пријатен за престој“, вели Десивојевиќ.

Главната сала на ресторанот е организирана на таков начин што овозможува добра комуникација и удобност за гостите, како и ефикасна работа на персоналот.

Еден од клучните елементи во ентериерот е долга клупа покрај ѕидот, што се однесува на локалниот контекст.

„Еден цел ѕид е украсен со долга модерна клупа инспирирана од барокните елементи на Пераст. Различните конфигурации на седење, кружните и квадратните маси придонесуваат за хармонијата и флексибилноста на просторот“, додава проектантот.

Посебно внимание е посветено и на целокупното искуство на просторот: Клучната работа на која е обрнато внимание, гостите, без оглед на масата на која седат, да се чувствуваат удобно и комфорно и да се зајакне доживувањето на амбиентот, така што од речиси секоја точка на ресторанот е можно да се ужива во погледот на влезот во Бокакоторскиот Залив.

Материјали како продолжение на концептот

Изборот на материјали се потпира на природност, издржливост и тактилност, со јасна намера да се зачува духот на просторот.

Користено е многу дрво, кое е обработено со традиционални методи за да се задржи топлината и духот на просторот.

Металот е воведен како современ акцент што ја надополнува целината и е користен за одредени парчиња за да се воведе модерен акцент што го комплетира целиот дизајн.

Голем дел од идентитетот на просторот е формиран преку соработка со разни автори и производители, а сликарот Дамјан Ковачевиќ бил задолжен за натписот на „Ехо“, а неговата илустрација за враќањето на Богородица е главниот мотив на ресторанот.

Внимателно обликувана атмосфера

Специфичните карактеристики на објектот влијаеле и врз техничките решенија. „Камените сводови и добрите пропорции на просториите му даваат на просторот одлична акустика, така што немаше потреба од никакви интервенции“, вели архитектот.

Осветлувањето е развиено како дискретен, но важен слој на амбиентот. Проектирано е да биде многу дискретно, да придонесе за добра атмосфера и уживање, без да се наруши атмосферата.

Функционалноста е основа на проектантските решенија

Во овој проект, функционалноста не била само еден од критериумите, туку и основен принцип.

„Во мојот работен процес, функционалноста е секогаш почетна точка и верувам дека дизајнот може да биде успешен само ако е прво функционален“, вели Марко Десивојевиќ.

Затоа голем дел од елементите се развиени специјално за овој простор. „Во ресторанот Ехо, речиси целиот мебел е дизајниран во нашето студио – бар/шанк, масивни врати во тоалетите, витрина за вино, сите маси, како и мебел за градината. На овој начин, создадовме средина која е целосно автентична, хармонична и дискретна, простор кој е елегантен и топол, а никако наметлив.“

Градината како интегрален дел од искуството

Надворешниот простор е развиен како продолжение на ентериерот, а не како посебен сегмент.

Пјацетата што се наоѓа помеѓу палатата и брегот е претворена во градина на ресторанот. Зеленилото што е внимателно го одбрано одиграло клучна улога во одвојувањето на зоните, но во исто време и во рафинирањето на целиот надворешен амбиент.

Градината, како и ентериерот, се осмислени да ја нагласат локацијата и визурите што ги нуди просторот.

Однос кон наследството

На крајот, важноста на овој проект оди подалеку од неговата функција како простор за гостопримство и се однесува на односот кон наследството.

„Чувствувам гoлема благодарност и гордост што имав можност да работам на проект сместен во палата од 17 век. Тоа е простор со исклучително историско наследство, а можноста да се создаде модерен и функционален ресторан во него е голема чест“, објаснува авторот и додава:„Ова не е само зачувување на еден објект, туку и на идентитетот, културата и вредностите што ни ги оставило  минатото. Свеста за важноста на наследството и неговата интеграција во современите трендови го прави овој проект особено значаен за мене.“